Të dhënat zyrtare janë të qarta: Ulqini ishte destinacioni më i vizituar në Mal të Zi në gusht, kurse vetëm në pesë ditët e fundit, rreth 12,000 turistë dhe mbi 4,400 anëtarë të ekuipazhit mbërritën në Tivar.
Kjo është provë se turizmi është zhvilluar fuqishëm këtu si një proces jashtëzakonisht i rëndësishëm ndërkulturor, në nivel individual, grupor ose kombëtar, i cili shkon përtej marrëdhënies elementare dhe të thjeshtë mes mysafirit dhe mikpritësit.
Turizmi është një fushë e zbatimit aktiv të ndërkulturalizmit sepse një turist ose vizitor me një mjedis të ri dhe të ndryshëm, krijon kontakt, marrëdhënie dhe një lloj dialogu, dhe bëhet ndërmjetës dhe përdorues i informacionit, njohurive dhe informacioneve të fituara. Në këtë mënyrë, pra, ndërkulturalizmi promovohet dhe transmetohet, pavarësisht nga marrëdhënia e një personi specifik me këtë fenomen.
Për shkak të numrit të madh të njerëzve të përfshirë në turizëm, turizmi është bërë burimi më i madh i kontakteve ndërkulturore në botë.
Gjithashtu, ai mund të kontribuojë në një mirëkuptim më të madh ndërkulturor, siç dëshmohet nga shembulli i Ulqinit. Një hotelier nga Ulqini thotë se në restorantin e tij punojnë njerëz nga katër vende të ish-Jugosllavisë dhe se, pavarësisht marrëdhënieve të këqija midis vendeve të tyre, ata shkojnë shumë mirë me njëri-tjetrin.
Është gjithashtu e qartë se shumica e mysafirëve në rivierën e Ulqinit vijnë nga ato vende dhe se nuk janë regjistruar probleme midis tyre.
Dhe sigurisht nuk është rastësi që “Kupa Botërore e Miqësisë” po organizohet në Ulqin për të pestin vit me rradhë, një ngjarje që bashkon qindra sportistë nga zona e ish-Jugosllavisë. Është propaganda më e mirë turistike për Ulqinin, sepse për këtë qytet dhe mikpritjen dhe bukurinë e tij natyrore flitet dhe shkruhet në të gjitha mediat.
Prandaj nisma për të mbjellë Pemën Ballkanike të Paqes në Ulqin erdhi me sugjerimin e tivarasit, poetit Rajko Joliçiq, dhe më pas pjesëmarrësit e Kupës së Botës ta bëjnë këtë në qytetet e tyre. Që në këtë mënyrë, nga jugu i Adriatikut, mesazhet e paqes dhe dashurisë të përhapen në të gjitha vendet e rajonit.
Turizmi është pikërisht, siç theksuan Kombet e Bashkuara në vitin 1967, një pasaportë e paqes, ose siç deklaroi një shkencëtar italian njëzet vjet më vonë, industria më e madhe e paqes në botë.
Ashtu siç është ndërkulturalizmi kapitali më i madh i Ulqinit dhe Tivarit si destinacione turistike. Këtë e dëshmojnë njerëzit që jetojnë këtu, kultura, feja dhe gjuhët e tyre, historia, kuzhina, arkitektura, muzika… E gjithë kjo është produkt i qarqeve qytetëruese që ndërthuren në mënyrë të frytshme, dialogu dhe bashkëjetesa, ndërkohë që, natyrisht, ushqejnë identitetet e veta.
Kështu, ndërkulturaliteti, së bashku me vazhdimësinë dhe stabilitetin, është themeli i Ulqinit dhe Tivarit. Këto qytete janë produkt i Mesdheut, ku takimi, kontakti, shkëmbimi, tregtia dhe toleranca janë kushtet për mbijetesë dhe jetëgjatësi.
