Nga mesi i shekullit të 17-të, Ulqini ishte një treg i rëndësishëm për skllevërit e kapur nga kusarët e Ulqinit.
Shumica e robërve ishin nga Italia dhe Dalmacia. Ulqinakët i mbanin skllevërit si të burgosur dhe nuk i përdornin si forcë pune, por për të marrë shpërblim nga të afërmit, miqtë ose bashkatdhetarët e të burgosurve. Për këtë, ata duhej t’u mundësonin skllevërve të paraqiteshin në shtëpitë ose të afërmit e tyre, në mënyrë që familja ose bashkia të dinin se anëtari i saj ishte në skllavëri në Ulqin, në mënyrë që të mund të vinin ta shpengonin atë.
Gjatë konflikteve të luftës, ndodhi që deri në 300 skllevër u burgosën në Kalanë e Ulqinit.
